این کتاب درباره زمانیه که ایران بعد از حمله عرب خیلی تغییر کرد. نویسنده نشون میده چطور فرهنگ ایران تو اون سال ها سختی کشید ولی هنوز زنده موند. متن کتاب بعضی وقتا شاعرانه س و بعضی وقتا مثل تحقیق دانشگاهیه. آدم وقتی میخونه میفهمه چرا اسمشو گذاشتن دو قرن سکوت، چون ایرانیا تو اون دوران بیشتر خاموش بودن ولی تو دلشون هنوز فرهنگ و زبان خودشونو داشتن.